知有底人,眼中著屑。尽底掀翻,只得一橛。堪笑巴陵老古难,解道银碗裹盛雪。
偈颂一百零一首 宋代 · 释慧性 知有底人,眼中著屑。尽底掀翻,只得一橛。堪笑巴陵老古难,解道银碗裹盛雪。 相关推荐 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代 寄颜一齐阁内寂室方氏 释慧性 · 宋代 偈颂一百零一首 释慧性 · 宋代