东游心渺渺,趼足步迟迟。马驿黄茅路,人家白竹篱。归云横断岭,落日映荒陂。何地可容足,长哦招隐诗。
南昌道中 宋代 · 释晓莹 东游心渺渺,趼足步迟迟。马驿黄茅路,人家白竹篱。归云横断岭,落日映荒陂。何地可容足,长哦招隐诗。 相关推荐 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代 句 释晓莹 · 宋代