一夜江风搅玉尘,孤峰不白转精神。从空放下从空看,彻骨寒来有几人。
偈颂一百二十三首 宋代 · 释普度 一夜江风搅玉尘,孤峰不白转精神。从空放下从空看,彻骨寒来有几人。 相关推荐 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 布袋赞 释普度 · 宋代 寮前老郎请赞 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代