retinue 英 ['retɪnjuː] 美 ['rɛtənu] 基本解释 n.(要人的一批)随行人员,扈从 网络释义 随从; 随从人员; 对他人亲随的敬称; 随行人员 同首字母单词 ra [ˈrɑː] raa raad ['rɑːd] raaf rabassaire [rəbə'seər] rabat rabaul rabbah rabbanist rabbanite rabbath rabbet ['ræbɪt]