拔地凌霄峰,嵯峨倚寥泬。一夜天风忽吹折,木马悲嘶,石人哽咽。晓来云散谷风清,千古虚堂照明月。
偈颂一百二十三首 宋代 · 释普度 拔地凌霄峰,嵯峨倚寥泬。一夜天风忽吹折,木马悲嘶,石人哽咽。晓来云散谷风清,千古虚堂照明月。 相关推荐 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 布袋赞 释普度 · 宋代 寮前老郎请赞 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代 偈颂一百二十三首 释普度 · 宋代